‘Shopaholic’ เมื่อการ shopping เป็นมากกว่ากิจกรรมเพื่อการจัดหาสิ่งของมาใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน เป็นมากกว่ากิจกรรมเพื่อความเพลิดเพลินผ่อนคลายในบางครั้ง แต่กลับกลายมาเป็น ‘สิ่งเสพติด’ แน่นอนว่าพวกเราทุกคนคงเคยซื้อของไม่ว่าจะของใช้ในชีวิตประจำวันอย่างพวกสบู่ แชมพู โฟมล้างหน้า ถุงยางอนามัย เสื้อผ้า รองเท้า กางเกงใน จนไปถึงอุปกรณ์ gadget ตั่งต่างอย่างหูฟัง สมาร์ทโฟน แท็บเล็ต ฯลฯ ซึ่งอุปกรณ์บางอย่างที่เราซื้อมานั้นอาจมีความจำเป็นมากน้อยต่างกันไป หรือบางอย่างอาจจะได้ใช้บ้าง ไม่ได้ใช้บ้าง ซึ่งมันไม่มีปัญหาอะไรหรอกถ้ามันไม่กระทบต่อสถานะทางการเงินและจิตใจของเรา แต่มันจะเป็นปัญหาทันทีถ้าเกิดเรื่องอย่างว่า อาการทางจิตใจที่ถูกเรียกว่า ‘Shopaholic’ ถูกใช้ขึ้นมาเพื่อนิยามผู้ที่มีพฤติกรรมเสพติดการช็อปปิ้ง ซึ่งคำว่า เสพติด นั้นมีความหมายที่รุนแรงมากกว่าคำว่า รัก หรือ ชื่นชอบ ดังนั้นถ้าเรายังควบคุมตัวเองได้ รู้ตัวเสมอว่าเราทำอะไรลงไป อันนั้นไม่ถือว่าเสพติด แต่เมื่อไหร่ที่ควบคุมไม่ได้ นั่นแหละคือการเสพติด คนที่มีอาการ ‘shopaholic’ หรืออาจเรียกอย่างเป็นทางการว่า Compulsive buying disorder (CBD) หรือมีอีกชื่อคือ oniomania จะมีอาการคร่าว ๆ คือเสพติดการช็อปปิ้งอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ ซึ่งจะทำการช็อปปิ้งและคิดถึงการช็อปปิ้งแทบตลอดเวลา ไม่ว่าทั้งทาง offline (เช่น การซื้อสินค้าที่ห้างร้าน) หรือ online (บนเว็บไซต์หรือโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ) ก็ตาม สิ่งที่ทำให้คนเหล่านี้เสพติดการช็อปปิ้งคือ ‘ความรู้สึก’ เมื่อพวกเขาได้ช็อปปิ้ง ได้จ่ายเงิน … Continue reading ‘Shopaholic’ เมื่อการ shopping กลายเป็น ‘สิ่งเสพติด’